Featured

განმარტოვება,როგორც საჭიროება.თითიოეულ ჩვენგანს გვინდა დღის რაღაც მონაკვეთი გავატაროთ საკუთარ თავთან ერთად.აუცილებლობის კუთხით ალბათ ღამით მაინც უნდა ვრჩებოდეთ ჩვენ ფიქრებთან ერთად,ღამის სიჩუმის ხმაურთან ერთად.მეზობელი ოთახის მიუღებელი გადაცემების ხმის,ხველების,უნიტაზის ჩარეცხვის ხმის,ლუკმაობის ხმის,ფეხების ფრატუნის,ხვრინვის,ძმის ღამეული ბოდვის გარეშე.მხოლოდ ეზოს ხმაური,მხოლოდ ფიქრთა ხმაური და შენზე მოგორებული ძაღლის სიმძიმე,რომელიც ერთი დიდი სიყვარულისეული დათმობაა და პირადი სივრცის გაზიარება,ანუ ჩემეული დიდსულოვნება.

გაზაფხულის თბილი ჰაერი,ახალი გარეცხილი თეთრეულის სუნი და დგომა,ან უფრო წოლა,ახალდაბანილი შენივე თმა და უთმოთ დატოვებული შენივე ძაღლი.

ვიხსენებ  როგორ ჭორაობდნენ დღისით ‘ბიბლიოთეკარი ქალები’,მარად მკაცრნი და დისციპლინარულები.ვიჯექი სამკითხველო დარბაზში და ვისმენდი კატეგორიულ მიგნებებს – სად უნდა შევიძინოთ ახალი კარტოფილი ?! სად და ‘ნავთლუხის ბაზარში’ ! ვიჯექი და დროის გასაყვანად ვკითხულობდი,მანამდე კი წიგნი ვიკითხე რაც ‘გამოცდისთვის’ მჭირდებოდა,ქალებმა ერთმანეთს ღიმილით გადახედეს,მერე მე გადმომხედეს ეჭვნარევი ირონიით..ისე დაემთხვა რომ ორი წლის მანძილზე თითქოს განზრახ ვარჩევ რა წიგნი არ აქვთ და მერე შევდივარ დროის გასაყვანი კითხვებით..ამ დამთხვევაზე რომ დავფიქრდი ვიეჭვე მართლა ხო არ ვიგონებ რამესთქო,მაგრამ მგონი არ უნდა ვიგონებდე.

არამგონია ვინმეს ბრალი იყოს რომ დღეს მეზარება ყველა ზედმეტი ხმა,მეზარება ისიც რომ მეზარება..ვიოცნებებ არარსებულ ოთახზე,აივანზე,ჰაერზე,სიჩუმეზე,სიბნელეზე

და მშიდად მოსულ ძილზე.

 

 

 

Advertisements

სინათლე

სინათლე

საკუთარ აზრებს უნდა მოეჭიდო,შენი იდეალების უნდა გჯეროდეს.ერთი ნაჭუჭი უნდა შექმნა,მერე შეიძლება უსაზღვრო კვლევა.რო დაიჯერო არსებობის..
ინტუიცია შესანიშნავი.სხვებს ვაფრთხილებდი პირად საშიშროებებზე..
ისედაც შუა გზაში მოქანავე უკუსვლით დავკავდი.
შეგიძლია დაცალო გამოგონილი დამოკიდებულებები და დარჩე შენ,შენი მცირე ჰაეროვანი ნაწილით..
შენ თავთან უნდა იყო,გარემოებები ვერ მოგცემს სულს.
ეხლა იწყება შრომა,გზა,ბრუნვადი ემოციები,აღმოჩენები,გაზიარება

ძველით ახალი

ძველით ახალი

საკუთარ თავთან მიმვალ ხაზებს თუ დაიწვიყებ?
დაივიწყებ შენ თავს,დაივიწყებ ბუნებას,შენთან აღარ მოვა მზის სიყვარული,სილამაზით აღფრთოვანება.სიამოვნებას უფლებას თუ წავართმევთ თავს,უბრალოდ დავჭკნებით.
არ არსებობს უპატიებელი დანაშაული,შენ თავს უნდა აპატიო,რომ განაგრძო..რადგან ცოცხალი ხარ და მოძრავი,დამჭკნარი ვერ იცხოვრებ.
შენი სული და სხეული თუ განუდგებიან ერთმანეთს,აღარ ენდობი არავის,აღარ გჯერა შველის,გადარჩნის.
თანაგანცდის ძიებას წყვეტ და წყვეტ გულწრფელ ურთერთობებს საყვარელ ხალხთან..
ადამიანებთან,რომლებსაც აქამდე ქონდათ მაცოცხლებელი ძალები.
და ალბათ იმიტომ,რომ სიყვარული უტკბესია,სადღაც,ვიღაც უმცირესი ნაწილი გაძლევს თვალს,გაძლევს შეგრძნებას..შეგრძნებას სააკაძის მოედანზე,ნისლში ჩამოკიდებული შუქნიშნის წითლით,სიმკვეთრე დაკარგული მწვანით..სიცხადე დაკარგული სილამაზით იგრძნობ,რომ შეგიძლია დააფასო მაცოცხლებელი ძალები.
შენდობა შვებაა,გამოძვრები თუ მოინდომებ,ეხლა რომ არ გჯერა,რომ ვეღარ გრძნობ დაივიწყებ თუ დაიცლები უნდობლობისგან.
ამის შემდეგ იქნება წვეთად ქცევის სიმსუბუქე..
ყოველი წარმოდგენა ჩვენი შექმნილია,როგორ შევხედავთ,როგორი აღქმით ვიქნებით უკეთ ამწამსვე შეგვიძლია მოვიგონოთ.
იქ ვიცხოვრებთ,იმას დავიჯერებთ,იმას შევძლებთ,იმით ვისიამოვნებთ,რასაც დავიჯერებთ.
ყველაფერი ხარ შენ,მოვინდომოთ და გადავრჩებით,მოვინდომოთ და ვიქნებით ბედნიერები.
ახალი წელი შესანიშნავი შემობრუნებაა,სულის ახალი ნაბიჯების გამოსახატად

ეს უბრალოდ გზაა,მონაცვლეობების გზა..ჩვენ გადარჩენას და გამარჯვებას ვირჩევთ..
გზა,სვლა,მონაცვლეობა

 

უამრავი ხაზია ჩვენი თავიდან ჩვენ სულამდე,სულუკამდე.
რამდენი ფიქრი კიდია ამ ხაზებზე,თოკებს დამსგავსებიან.
ერთმანეთისგან,გარემოსგან შთაგონებულები ვაწყობთ მხოლოდ ჩვენსას,ვხარშავთ,ვჭრით და ვკერავთ.მაინც ვამეორებთ სხვისას,რომელმაც მაინც გაიმეორა სხვისი.
მოვირგებთ ყოველგვარ ნიღაბს,ემოციებს დავეძებთ და გემოს ვუსინჯავთ ახალ შეგრძნებებს.
ყველაზე კარგად ჩემ ძაღლს ვიცნობ და ეჭვგარეშეა მისი სათნო ბუნება.ზოგჯერ ზედმეტი კოცნისთვის ვსჯი
‘საკმარისია ტონი,მადლობა!’
როგორ მივაწოდოთ ერთმანეთს,რომ ჩვენ გვაქვს ცოდნა,გვაქვს ფუნქცია,როლი,რომ ღირს ჩვენი ყოფნა..
ვიღწვით,ბევრიც ახერხებს და წარადგენს თავს,წარდგენს და ქმნის ‘პონტს’,რომლის გადამრავლებაც ისეთივე კარგი ტონია,როგორც შექმნა.
მე მიყვარს ჩემი გზააბნეული თავი,მიყვარს ადამიანები,მიყვარს ყოფიერება იმიტომ,რომ მთელი გულით მძულს ზოგჯერ ყველაფერი.
ჩემ სხეულს ამსუბუქებს გრძნობა და ვიპოვე ადგილი,სადაც მე ვარ..საკუთარი თავის შესაგრძნობად სიყვარულია საჭირო.
ის,რასაც ერთმანეთს ვაწვდით გასაგებია,ყოჩაღებიც ვართ იქნებ..ის,რაც ჩვენში მიდის,სანამ გამოვხატავთ,ის მცირედი ნაწილი,რაც ნამდვილად ჩვენ ვართ

ნანა

არისტოტელე ამბობს,რომ ხელოვნება მიბაძვაა.ზოგიერთი ცხოვრობს დადგენილი წესებით,ზოგიერთს ამბიცია აქვს შექმნას ის თეორია,რასაც საუკუნეების მანძილზე გაშიფრავენ.რუსთაველოგია?
წიგნიერი ცოდნა,მძაფრი ინტერესი,სოციუმისგან გამოხვრეპილი მოსაზრებები.არსებობს შინაგანი ხმა,სასიგნალო ნიშნები..
მოდი,შენი გადაწყვეტილებების ხაზებს გაყევი,თუ გაიგებ რატომ დაიწყე ზუსტად ამ წიგნის კითხვა,რატომ უსმენ ამ მუსიკას..ან დადიხარ ამ კაფეში,იცმევ ამ ბოტასებს და საუბრობ ამ ლექსიკით..ამცირებ რუსულ ჟარგონებს და აქსოვ ინგლისურს.
გვირჩევნია მივყვეთ იმას,რაც კარგად გამოცდილია.შენი ნაწილის შექმნა რთულია,თანაგანცდას ეძებ,გინდა მოგიწონონ და მოგემხრონ..
ჩვენზე ნიჭიერები,
წარმატებულები,
ბედნიერები,
ლამაზები…

??
ერთნაირად გვინდა ვიცხოვროთ?გარკვეულ ეტაპზე იმეორებ,ანუ ბაძავ.
შენ ერთადერთი ხარ შენი უმცირესი ნაწილით,იმ შიგნიდან მფეთქავი ენერგიით,რომელსაც მარტო შენ იცნობ.შენი მარადიული სული.
შენი მნიშვნელობა ისეთია,იმხელაა,როგორიც შენ გინდა რო იყოს.ბრუნვად პროცესებში შეიძლება ‘უსარგებლოც’ გახადო შენი თავი,რადგან სევდაც შენი ნაწილია.
მოუსმინე შენ ნებისმიერ სურვილს,უსურვილობასაც გაუგე და მიეცი თავის გზა.
არ არსებობენ უკეთესები,შენ განსაკუთრებული ხარ,რადგან ყოველი ჩვენგანი განსაკუთრებულია.
ის ეტაპი,როცა სოციუმი ახალს გთავაზობს,აქეთ ხარ შენ,შენი ნაჭუჭით..შეგიძლია შეიჭყიტო ყოველ ინტერესში.არ არის საჭირო მოირგო ის აზრები,რასაც იზიარებს ‘კაი სასტავი’.
მიძინებული სურვილებიც იღვიძებენ,აცადე გამოიძინონ.მთავარია გაუგო შენ თავს,მოუსმინო და აპატიო უმოქმედობაც.

აღმოჩენას დანაკარგი მოყვება,არსებობის შეუქცევადი პროცესი – განუწყვეტელი ცვლილებაა.

#სიყვარული

ყველაფერი იწყება შენი თავით.შეწყდა განსჯა,შეწყდა სისწრაფე,მოუთმენლობა,ცვლილების სურვილი და სიახლის მოლოდინი.
კონცენტრაცია – აწმყო,არსებული წამი,განუმეორებელი,უნიკალური.
დეკემბრის ჩვეული მძვინვარება და მზე,დღე თავისი კადრებით.მზესთან ჩამომჯდარი ფისოთი.

შენი ბედნიერება არსებობის შეგრძნებაა,განუსაზღვრელობის წარმოსახვა

ჩვენ სითბოსაც განახლება ჭირდება.საყვარელი ადამიანების გათიშვაც ხდება,ყურადღების შენელებაც,კონტაქტის ხაზების ჩაშლაც.ემოციები ბრუნვადია,მაგრამ განახლების წერტილების გარეშე არ არსებობს.
შენი და ჩემი საუკეთესო თვითშეგრძნება ჩვენი სიახლოვეა.თვითშეგრძნება ბადებს სიყვარულს,ან სიყვარული შობს ამ ჰარმონიას.ეს მოფრენილი ოცნება,ეს სათუთი გრძნობები..უჩვეულო,უკვე ახლოს მოსული მხურვალება.

ეს დრო,პირობითობა დაკარგული დრო,თავის ნებაზე მიშვებული,მივა,სადღაც..ივლის რადგან ჩვენ მივყვებით
მაგრამ მანამდე ეს გზაა,რომელიც კაშკაშებს,სხივებს გულში მიღვრის,ემოციებს აშრიალებს,სიტკბოებას მაფრქვევს..და იქნებ მეტია სათქმელი,იქნება მზადდება მოსაყოლი?
იქნებ არსებულში,ვიღაც ჭკვიანი ხვდება რომ ბედნიერებაა – ეს მიუღწეველი სურვილებით გატენილი ყუთებიც.
გასააზრებელი ნაბიჯებიც,რადგან ესეც გზის ნაწილია..

გაგრძელდება

SPACER QOCHORA

SPACER QOCHORA

რადგან,ბარში შევედით ეს იმას არ ნიშნავდა,რომ სამზარეულოში ვერ აღმოვჩნდებოდით.იმის წარმოდგენა,რომ სამზარეულოს მიღმა არის ოთახი?კიბატონო,ოთახში – მწვანე კედლები,გაზეთილი ბეწვის გადასაფარებლით მორთული სავარძლები,ყვითელფურცლება წიგნების დამრეცი თაროები,ნიშანდობლივი წარწერა,ცარცით – GO! წარწერა,ან მითითება,ან მოწოდება. ხო,გავიდეთ იქიდან,სადაც ვართ.გავიდეთ,წავიდეთ,ან უბრალოდ დავივიწყოთ ის,რაც მოგვაწოდეს.
კარგი მსმენელი მე,კარგი მთხრობელი ხალხი,ვისაც ვიცნობდი..თურმე რას ნიშნავს კარგი ისტორია?რას ნიშნავს იყო იმ ისტორიის ნაწილი,რომელსაც ისმენ?ცალკე ამბავია..ცოტაოდენი კვამლით გაჯერებული ამბავი,კარგი გამოგიტყდები, არც ისე ცოტა კვამლით.
მწვანე კედლის ფონზე იჯდა ჩვენი გმირი,ნამდვილი პერსონაჟი,სახასიათო მანერებით,ჩემთვის უცნობი ცხოვრების წესით..ბეწვიან სავარძელში,ბაიკერის ზმანზე,ირონიული სახით.
-მე ვიცნობ უცხოპლანეტელს.პლიაჟზე ვიწექი რო გავიცანი.ხო,იმის მერეც ხშირად ვნახულობ,მართლა!ხო,მოწევაც უყვარს,ვაკვირდები ხოლმე როგორ ჩადის მუცელში კვამლი..
დალასლასებს,აა სახეზე?ერთი მოძრავი თვალი აქვს,პირი მთელ სიგრძეზე.
ქოჩორი აქვს სერიოზული,დალასლასებს თან ქოჩორი აქვს.
ბუუჰ,უცებ აღმოვჩნდი, რომელიღაც ქალაქში, წარმოვიდგინე უცხოპლანეტელის ჯიმ ქერისეული ვერსია,მის ქუჩებში ჟელესებრ ლასლასს ვხედავდი.ქოჩორას ლასლასი ბაიკერთან ერთად.შიგადაშიგ კითხვებს ვუსმევდით,მაგრამ ესეც არ მიბრუნებდა მიწასთან კავშირს,მე ნამდვილი მსმენელი ვიყავი,პირდაპირ ისტორია-ში.
ლასლასას და ბაიკერის ჟესტებით საუბარი?ისინი იცნობდნენ ერთმანეთს,მეტიც ხშირად ხვდებოდნენ და მეგობრობდნენ.თან უსიტყვოდ,მხოლოდ ჟესტებით.
ფანტაზიებში მოგზაურობა,წარმოსახვა,რომელსაც არ აქვს ფარგლები.ზღაპრები,მითები და ოცნებები..ყველაფერი შეგვიძლია ვიგრძნოთ,შეგვიძლია ვუსმინოთ შემოღამებამდე გამოჩენილ მთარეს,დღის შუქთან უფუნქციოდ დარჩენილ ლამპიონს.შეგვიძლია ტერფებამდე შევიგრძნოთ ჰაერი,ნებისმიერი გზისკენ სვლას შევძლებთ.
შენ უნდა გამოყარო ნაგავი შენი სხეულიდან,უნდა დაბადო სივრცე.
იქ,დათესავ მწვანეს,ააელვარებ ყოველგვარ მნათობს და ჟრუანტელად მოავლენ სიყვარულის სხვივებს!
ენრგია და ძალა,ემოცია,რომელსაც გაყოფ და გაავრცელებ.
სიყვარული,რომელიც გაჩუქებს მგზნებარე სურვილს,რომ იყო,თან ახლოს მასთან,რაც შეიძლება ახლოს!
ადამიანები ქმნიან ადგილებს,აწყობენ წარმოდგენებს,გვამოგზაურებენ თავის ოცნებებში.ჩვენი გულწრფელი განცდა,გამოკვლევა და ჩაძიება არსებულის მიღმა..კიი,თანაგანცდა ჩნდება..ხმამაღალი მუსიკით,მიწის ქვემოთ,ბალახებთან,ზღვასთან,მთვარესთან და მზესთან.სიჩუმის ნოტებში,უბრალო ნაბიჯებში-ყველაფერი ვართ ჩვენ,შენ და შენ

ისტორია ნომერი-ერთი
ტაქსში ჩავჯექი,ვჩქარობდი.მოვიტყუები თუ არ დავკონკრეტდები – დიახ,ვჩქარობდი.ბავშვობიდან გამოყოლილი თვისებაა.მახსენდება როგორ ვიყიდე გრძელი,კონწიალა ოქროს საყურე,თან ხუთი წლის ვიყავი.რა მექნა მეჩქარებოდა და უკეთესი ვერაფერი ავარჩიე.ეს ისტორია მახსენდება სულ,როცა ვჩქარობ.

-გამარჯობა,ლონდონის ბაღთან რამდენად მიმიყვანთ?
-ხუთად დაიკო
-ოთხად?
-ლარზე გალაპარაკებ?დაჯექი.
შევთანხმდით,როგორც წესი და რიგია უკანა სავარძელზე დავჯექი.მძღოლმა არ დააყოვნა და გულის ნადები გამიზიარა.
-ნაძირალა თურქებმა რა გამიკეთეს იცი?
წამოვიწიე და ისტორიის მოსასმენად გავემზადე.
-მარჯანიშვილზე გამაჩერეს და თავისუფლებაზე ავიყვანე,თავიდანვე ვუთარი ხუთი ლარი უნდა მომცეთთქო.ჩავიდნენ და სამი და ოცი დამიყარეს!წარმოგიდგენია?
კაცმა დორბლების ფრქვევა დაიწყო,მომეჩვენა,რო სუნიც დამძიმდა.ფანჯარა ჩამოვწიე და ისტორიის ინტერესი დავკარგე.ამას არ დაუბრკოლებია ბატონი.აგრძელებს
-გადავედი და ეს რა არისთქო ვკითხე,რა ქნა ამ დროს?ლარი დამიგდო სიდენიაზე.ააახვარი.ჩემ ქვეყანაში მაგას უნდა მიბედავდეს თურქი ? ფუუ,ამათიი.
ამ დროს მარჯანიშვილზე ჩავუარეთ არაბულ ბარებს,შიგადაშიგ თურქებიც ჩანდნენ.ზიზღის თვალი შეავლო,მანქანაც შეანელა,ჩუმათ მიაგინა და გამომხედა
-შენ მე რასისტი ან რამე არ გეგონო.
თან ისტორიის თხრობა განაგრძო
-დამიგდო ეს ლარიანი და რო მოვკიდე ქეჩოში ხელი,მივათრევდი ასფალტზე უნდა მერტყმევინებინა თავით.არ მომმვარდა პატრული?ეეე,ბიჭო ჩემ ქვეყანაში შეურაწყოფას მაყენებს ვიღაც გადამთიელი,კიდე მე მიჭერ?გავგიჟდები რაა!
ისტორია დაასრულა,მე შიგადაშიგ ვამხნევებდი ‘აბა რა,ურთიერთპატივისცემა არ გამოდის ხალხს’.რატო ვამშვიდებდი არ ვიცი,მემგონი ყველაფერზე გაბრაზებული იყო და ჩემი რეალური დამოკიდებულებების მოსასმენად არ გავიმეტე.
-არა,შენთან რო მოვიდე სახლში და ჩამოვჯდე,ჩუსტი,ჩაი,ტელევიზორი..მიდიი..მოგეწონება?ან მეგობარიც რო ვიყო შენი,თავზე არ უნდა დაგაჯდეს რა..
-ხო,აბა რა
-ხო,ეგრეა ეგრე.ჩემ ქვეყანაში,რო ხარ კეთილი ინებე და პატივი მეცი კაცო.

ისტორია ნომერი-ორი

ცოტა ვიარე,თუ ბევრი ვიარე აჩმოვჩნდი აივანზე.სუსხი,საღამო,მთვარე,მიმოფანტული ღრუბლები და შეფასება,რომელიც დაფასებას უდრის.
თუ არ შეგიგრძვნია,ვერც სხვას აგრძნობინებ?დეტალებს არ გავყვები,აი სულ მთლად უბრალოდ.იქნებ პატარა ბიჭუნა თავის ზღაპრულ სამყაროში გვრთავდა,იქნებ ბევრს ვიცინოდით.სიმშვიდე და უსაშველო სიკეთეა ბავშვში,საოცარი ენერგია.თუ სწორ ადგილასაა,თუ აფასებენ საგანძურს და ხშირად იატაკზე დაფორთხავენ ყველანი ერთად..უჰ,უჰ
მოკლედ მე მითხრეს,რომ თანაგანცდა დგება,რომ უნდა ვწერო.
ოიი,ჩაიღვარა გულში სითბო.

ისტორია ნომერი-სამი

ნანიკომ შეგვახსენა – ბევრი ძილი,ბევრი ჭამა,ბევრი ენერგიების გაფანტვა არ ქმნის ბალანსს,არ გაძლევს ახალ ენერგიებს,ჯანსაღ ძალებს ვერ ბადებს ზედმეტი.
არადა რამდენჯერ ვხარჯავთ ზედმეტს,რომ მივიღოთ იმაზე მეტი,ვიდრე შეგვიძლია.
მოკლედ არ ვიცი,რომელი ისტორიის ბოლოს ვწერ არ სიტყვებს,ან რა კონტექსტში ჯდება,მაგრამ..
ძვირფას ანანოს ემოციების მიღების შესაშური ნიჭი აღმოაჩნდა,ეხლა კი მინდა განვითარება ვუსურვო..საკუთარი თავის მოვლით,უნდა დაკავდე !
თუ ისეთი დღეა,როცა გჯერა მომდევნო დღეების,გჯერა მსხვერპლის გაღების,ენერგიების დაკონსერვების,თუ გჯერა,რომ ერთ ზამთარს გახსნის კონსერვებს და იქნება კმაყოფილებანარევი ვახშამი,რომ შენ იქნები ვიღაც..
დაე იყოს ასე